|
Kremlinin
yalancıların iyi bir sıfatı var. Onlar bazen asıl
bilgiyi ağızdan kaçırıyorlar. Onların bu hemen
hemen Freyd dil sürçmeleri, herhangi dikkatli ve ön yargısız
dinleyicinin hemen, bazı detaylara, genelde Putin’in strateyistlerin ve
politik üreticilerinin asıl planlarına dikkati çekiyor.
Biliniyor ki, Rusya’nın Dışişleri
bakanlığı, Çeçenistan’ın Dışişleri
Bakanı İlyas Ahmadov’un ABD Devlet departmanın temsilcisi ile görüşmesine
çok negatif bir tepki gösterdi. Herhalde, özgür, bağımsız
bir devletinin doğal ne normal olan gereçleri olarak, Çeçen
halkının kendine ait bir hükümetinin ve Dışişleri
Bakanlığının olması, Rusya’nın böyle
delicesine bir kin krizine yol açmıştı ki, resmi Rus bürokratları
dikkatini kayıp edip, yorumlarında, ABD’nin Devlet departmanındaki
görüşmesini ve Kuzey Kafkasya’daki geçen tatil günlerinde
yaşanan terör eylemlerini birbirine bağlayarak, kendi devletinin
cani planlarını ortaya çıkardılar.
Hatırlatalım ki,
ABD’nin davranışını “ahlak dışı” olarak
niteleyen Moskova’nın resmi kişileri, çift standartların
uygulamasıyla( Moskova’nın görüşüne göre,
Kuzey Kafkasya’daki terör eylemlerini kınamak ve aynı zamanda
Devlet departmanında Ahmadov beyi kabul etmek “ahlak dışı”
ve “mantıksızdır” diyerek, Stavropol’deki patlamalarla ve
Çeçen direniş hareketi ile(hele Çeçenistan’ın
hükümeti ile) hiçbir bağlantı olmadıysa da, hiç
kimse tarafından hiçbir zaman bu bağlantı ortaya çıkarılmış
ve hele ispat edilmiş olmadıysa da, çünkü böyle
bir bağlantı yoktur ve hiçbir zaman olmadı da)
Amerika’yı sitem ettiler.
Moskova’nın görüşüne
göre, Kuzey Kafkasya’daki terör eylemleri, ABD devlet departmanın
ve Çeçen hükümetinin temsilcilerinin görüşmelerini
engellemeli idiler ama engelleyemediler. Demek ki, terör eylemleri objektif
olarak Moskova ve sadece Moskova için yararlı idiler. Tam Rusya’nın
hükümeti – tek bir politik gücü ki, ABD’deki görüşmelerinin
arifesinde Kafkasya’daki durumunun gerginleşmesinden karlı çıkacaktı.
Eski Roma’da, işlenen her
hangi bir suçunun suçlularını ararken, ilk önce
“Kime yarardı?” sorusuna cevap aramaya çalışırlardı.
Söz konusu olayda cevap bellidir. Rusya ve
sadece Rusya’nın işine yarardı, en vahşi ve
merhametsiz bir şekilde bir sürü vatandaşlarını
katledip, sonra ABD’ye sıkı bir baskı yaparak, hem Çeçenistan’ın
hükümetini kirleterek, hem kararlaştırılmış görüşmelerini
imkansız ve faydasız kılan, genel bir görüntüsünü
oluşturmak. Eğer çıkarlı çıkacak olan
sadece bir tarafsa – demek ki, teröristlerin nerede aranmak gerektiği
bellidir. Rusya’nın istihbarat servislerinin görevlileri arasında.
Bunlar, Lubyanka’dan havai fişekçilerin, politik meselelerini
çözmek için, kendiler için daha alışılmış
metotlarının kullanılmasının ilk çabaları
değildir. Özel operasyon metotlarıyla, yani terör ve
baltalama metotları ile. Her defasında da bu “özel operasyonlar”
daha kanlı daha gaddar yapılmakta ve bunların ideolojik desteği
de insan hayatına giderek daha fazla önemsemeyen bir hal almaktadır.
Fakat bu defa Kremlinin ideologları, belli ki, yorumları ile acele
ettiler. Soruşturma patlamalarla ilgili çalışmalara daha
başlamadı bile, Yastrjembski ise patlamalarda sadece ona görülen
bir tür “Çeçen izini” gördü. Soruşturma
henüz bir şey görmedi bile, Yastrjembski ise her şeyi gördü.
O artık her şeyi anlamış. Sadece bir aptallık mı
yoksa daha fazlası mı? Maalesef daha fazlası. Putin’in
propagandacıları acele ediyorlardı, zamanları kalmamıştı.
Devlet departmanındaki görüşme ilan edilmişti, vakit geçiyordu,
Kremlin giderek politik puanlarını kayıp ediyordu(ilk defa değilse
bile) ve umutsuzca kendisi için alışılmış olan
provokasyonların yolundan gitti.
Resmi Rus propagandasının
sırf aşırı aceleciliği, hatta bir tür panikliğinden
dolayı, Çeçen karşıtı, samimi yönelikli
ve provokasyon karakterli, sanki bu terör eylemlerini aynen bu yerde ve
aynen bu zamanda bekliyor gibi Rusya’nın resmi kişilerin yorumları
–tüm bunlar sonuçta, Stavropol’deki trajedinin gerçek
organizatörlerini ortaya çıkardı. Fakat Rusya’nın yönetimi
için büyük bir üzüntü ki, tüm bu kanlı
oyun boşuna çıktı. Devlet departmanındaki görüşme
engellenmedi, bir de Ahmadov beyin ziyareti de boşa çıkarılamadı.
Rusya’nın Çeçen yönetimine karşı tüm suçlamaları
ve Amerika yönetimine yöneltilen şikayetleri, mutlak asılsız
olarak hiçbir tepkisine yol açamadılar.
Çeçenistan ve
Amerika arasındaki politik yakınlaşması, Rusya’nın tüm
müdahalelerine rağmen, eninde sonunda başladı. Masum
kurbanların kanları ise, vatandaşlarının hayatlarını
bir daha sıradaki politik “saçmalıkların” uğruna
kurban edenlerin vicdanlarında kaldı. Fakat masum kan, ne Kremlin
sratejistlerinin, ne Lubyanka’dan havai fişekçilerinin vicdanlarını,
hiçbir zaman rahatsız etmemiştir. Onlarda bu vicdanın
olmamasından dolayı.
|
